Encyclopaedia of the Hellenic World, Asia Minor FOUNDATION OF THE HELLENIC WORLD
z
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αναζήτηση με το γράμμα AΑναζήτηση με το γράμμα BΑναζήτηση με το γράμμα CΑναζήτηση με το γράμμα DΑναζήτηση με το γράμμα EΑναζήτηση με το γράμμα FΑναζήτηση με το γράμμα GΑναζήτηση με το γράμμα HΑναζήτηση με το γράμμα IΑναζήτηση με το γράμμα JΑναζήτηση με το γράμμα KΑναζήτηση με το γράμμα LΑναζήτηση με το γράμμα MΑναζήτηση με το γράμμα NΑναζήτηση με το γράμμα OΑναζήτηση με το γράμμα PΑναζήτηση με το γράμμα QΑναζήτηση με το γράμμα RΑναζήτηση με το γράμμα SΑναζήτηση με το γράμμα TΑναζήτηση με το γράμμα UΑναζήτηση με το γράμμα VΑναζήτηση με το γράμμα WΑναζήτηση με το γράμμα XΑναζήτηση με το γράμμα YΑναζήτηση με το γράμμα Z

Κιρκιντζές

Author(s) : Shariat-Panahi S. Mohammad T. (10/21/2002)

For citation: Shariat-Panahi S. Mohammad T., «Κιρκιντζές», 2002,
Encyclopaedia of the Hellenic World, Asia Minor
URL: <http://www.ehw.gr/l.aspx?id=4843>

Κιρκιντζές (2/6/2006 v.1) Kirkintzes (Çirkince / Şirince) (2/15/2006 v.1) 

Quotations

 

Ο παιδονόμος

«...και είχαμε παιδονόμο στους δρόμους να μας προσέχει να μη μιλάμε τούρκικα. Γύριζε ώσπου να σκοτεινιάσει να μπούμε μέσα. Σαν ξεχνιόμασταν και απάνω στο παιχνίδι μιλούσαμε τούρκικα ερχόταν κι έκανε παράπονα στους γονείς μας κι αυτοί μας μάλωναν».

Η θεμελίωση του σπιτιού

«Σαν ήταν να χτίσουνε ένα σπίτι παίρνανε παπά έκανε αγιασμό και σ’ ένα μπουκάλι βάζανε στο θεμέλιο. Σφάζανε και κόκορα για να φάνε οι μαστόροι. Σαν τελείωνε το σπίτι και πήγαιναν το κλειδί δίναν δώρο παράδες, λάδι, σύκα».

Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, Αρχεία Προφορικής Παράδοσης, Περιφέρεια Σμύρνης, Επαρχία Ιωνίας, Τμήμα Σμύρνης, Κιρκιτζές, αρ. Ι 21.

Περιγραφή του χωριού

«Αν υπάρχει αυτό που το λέμε Παράδεισος, το χωριό μας, ο Κιρκιντζές, ήταν ένα δείγμα του. Κοντά στο θεό ζούσαμε, ψηλά, ανάμεσα σε κατάφυτα βουνά και ξαγναντεύαμε ολόκληρο τον καρπερό κάμπο της Έφεσος, που ήτανε δικός μας ίσαμε τη θάλασσα, ώρες δρόμο, όλο συκομπαχτσέδες και λιόδεντρα, καπνά, μπαμπάκια, στάρια, καλαμπόκια και σουσάμια. Μεγαλοτσιφλικάδες δεν είχαμε στον Κιρκιντζέ να ρουφούν το μεδούλι μας· δύσκολο να μας φάει εμάς, κείνη την εποχή, τ' αμανάτι. Ο κάθε χωριανός ήτανε νοικοκύρης στη γη του. Είχε το δίπατο σπίτι του, είχε και τον εξοχικό κούλα του, με μποστάνια, καρυδιές, μυγδαλιές, μηλιές, αχλαδιές και κερασιές. Και δεν ξεχνούσε να φυτεύει κι ανθόκηπους για το κέφι του. Τι του στοίχιζε σαν είχε κείνα τα γάργαρα νερά και τα πηδηχτά ρυάκια, που κελάριζαν χειμώνα-καλοκαίρι! ...»

Απόσπασμα από το βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου "Ματωμένα Χώματα".

 
 
 
 
 

Entry's identity

 
press image to open photo library
 

>>>